OguzYalcin
Kayıtlı Kullanıcı
Şifa duası olarak bilinen ve hastalık anında veya şifa niyetiyle okunan dua, İslami kaynaklarda birkaç farklı rivayet etrafında şekillenir. Bunların en güçlü ve en yaygın olanı Hz. Peygamber'in hasta ziyaretlerinde okuduğu sabit olan şu duadır: "Allahümme rabben-nâsi ezhibilbe'se, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yugâdiru sekamâ." Bu dua, Buhârî ve Müslim başta olmak üzere Kütüb-i Sitte kaynaklarında yer alır ve şifa niyetiyle okunabilecek en sağlam rivayetlerden biridir.
Duanın tam anlamı şudur: "Allah'ım, ey insanların Rabbi, bu hastalığı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver." Hem hasta olan kişinin kendisi hem de hasta ziyaretinde bulunan birinin bu duayı okuması rivayetlerde geçmektedir.
Türkçe okunuşunu harf harf netleştirmek gerekirse: Allahümme rabben-nâsi ezhibilbe'se, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yugâdiru sekamâ. Yaygın baskılarda ve dijital kaynaklarda bu duanın okunuşu zaman zaman birbirinden küçük farklarla aktarılır; yukarıdaki okunuş, Arapça aslıyla uyumlu ve en yaygın kabul gören biçimidir.
Buhârî (5675) ve Müslim (2191) rivayetlerine dayanan dua metni şu şekildedir:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allahümme rabben-nâsi ezhibilbe'se, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yugâdiru sekamâ.
Anlamı:
"Allah'ım, ey insanların Rabbi! Bu sıkıntıyı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir iz bırakmayan, tam bir şifa ver."
Kaynağı:
Sahih-i Buhârî, Kitâbu't-Tıb, 5675; Sahih-i Müslim, Kitâbu's-Selâm, 2191.
Rivayetin bağlamına bakıldığında Hz. Âişe'nin anlatımıyla, Hz. Peygamber'in hasta olan aile fertlerini ziyaret ettiğinde sağ eliyle onları sıvazlayarak bu duayı okuduğu aktarılır. Dolayısıyla bu dua hem kişinin kendi hastalığında hem de başkası için okunabilir niteliktedir.
Şifa niyetiyle okunan yalnızca bir dua metni yoktur. Hz. Peygamber'den gelen uygulamada Kur'an ayetleri de şifa amacıyla okunmuştur. Özellikle rukye geleneğinde Fâtiha suresi, Felak ve Nâs sureleri ile Bakara suresinin son iki ayeti (Âmenerresulü) bu bağlamda zikredilir.
Fâtiha suresinin şifa için okunmasına dair rivayet Buhârî'de (5736) geçmektedir. Bir sahabi, yılan sokması üzerine kabile reisine Fâtiha'yı okumuş ve iyileşme gerçekleşmiştir. Hz. Peygamber bu uygulamayı onaylamış, Fâtiha'nın bir rukye olduğunu belirtmiştir. Yani Fâtiha suresi, doğrudan şifa duası değil; şifa niyetiyle okunabilecek ve kaynağı sahih olan bir Kur'an suresidir.
Felak ve Nâs sureleri de Hz. Âişe'nin rivayetiyle (Buhârî, 5016) Hz. Peygamber'in hastalık dönemlerinde okuduğu sureler arasında yer alır. Bu iki sureyi ve İhlâs suresini avuçlarına üfleyip vücuduna sürdüğü aktarılmaktadır. Bu uygulama bir dua değil, Kur'an sureleriyle yapılan bir rukye pratiğidir.
Sahih rivayetlerde şifa duasının belirli bir sayıda okunması gerektiğine dair bir bilgi yer almaz. Buhârî ve Müslim'deki rivayetlerde Hz. Peygamber'in bu duayı hasta ziyaretlerinde okuduğu aktarılır; ancak sayıya ilişkin herhangi bir belirleme yapılmaz.
Halk arasında "7 defa", "3 defa" veya "41 defa" gibi sayılar dolaşmaktadır; fakat bu sayıların sahih bir kaynağa dayandığı söylenemez. Duanın samimi bir niyet ve huşuyla okunması, belirli bir sayıya ulaşmaktan daha önce gelir.
İslami kaynaklarda dua, tıbbi tedavinin yerine geçen bir uygulama olarak konumlandırılmaz. Hz. Peygamber'in "Tedavi olun; Allah her hastalık için bir şifa yaratmıştır" (Ebû Dâvûd, 3855) şeklindeki rivayeti, dua ile tedavinin birbirini dışlamadığını açıkça ortaya koyar. Şifa duası manevi bir başvuru ve Allah'a yöneliştir; ancak gerekli tıbbi yardımı almayı engellemez, tam tersine onunla birlikte anlam kazanır.
Duanın tam anlamı şudur: "Allah'ım, ey insanların Rabbi, bu hastalığı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver." Hem hasta olan kişinin kendisi hem de hasta ziyaretinde bulunan birinin bu duayı okuması rivayetlerde geçmektedir.
Türkçe okunuşunu harf harf netleştirmek gerekirse: Allahümme rabben-nâsi ezhibilbe'se, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yugâdiru sekamâ. Yaygın baskılarda ve dijital kaynaklarda bu duanın okunuşu zaman zaman birbirinden küçük farklarla aktarılır; yukarıdaki okunuş, Arapça aslıyla uyumlu ve en yaygın kabul gören biçimidir.
Şifa Duasının Tam Metni, Okunuşu ve Anlamı
Buhârî (5675) ve Müslim (2191) rivayetlerine dayanan dua metni şu şekildedir:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allahümme rabben-nâsi ezhibilbe'se, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yugâdiru sekamâ.
Anlamı:
"Allah'ım, ey insanların Rabbi! Bu sıkıntıyı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir iz bırakmayan, tam bir şifa ver."
Kaynağı:
Sahih-i Buhârî, Kitâbu't-Tıb, 5675; Sahih-i Müslim, Kitâbu's-Selâm, 2191.
Rivayetin bağlamına bakıldığında Hz. Âişe'nin anlatımıyla, Hz. Peygamber'in hasta olan aile fertlerini ziyaret ettiğinde sağ eliyle onları sıvazlayarak bu duayı okuduğu aktarılır. Dolayısıyla bu dua hem kişinin kendi hastalığında hem de başkası için okunabilir niteliktedir.
Rukyede Okunan Şifa Ayetleri
Şifa niyetiyle okunan yalnızca bir dua metni yoktur. Hz. Peygamber'den gelen uygulamada Kur'an ayetleri de şifa amacıyla okunmuştur. Özellikle rukye geleneğinde Fâtiha suresi, Felak ve Nâs sureleri ile Bakara suresinin son iki ayeti (Âmenerresulü) bu bağlamda zikredilir.
Fâtiha suresinin şifa için okunmasına dair rivayet Buhârî'de (5736) geçmektedir. Bir sahabi, yılan sokması üzerine kabile reisine Fâtiha'yı okumuş ve iyileşme gerçekleşmiştir. Hz. Peygamber bu uygulamayı onaylamış, Fâtiha'nın bir rukye olduğunu belirtmiştir. Yani Fâtiha suresi, doğrudan şifa duası değil; şifa niyetiyle okunabilecek ve kaynağı sahih olan bir Kur'an suresidir.
Felak ve Nâs sureleri de Hz. Âişe'nin rivayetiyle (Buhârî, 5016) Hz. Peygamber'in hastalık dönemlerinde okuduğu sureler arasında yer alır. Bu iki sureyi ve İhlâs suresini avuçlarına üfleyip vücuduna sürdüğü aktarılmaktadır. Bu uygulama bir dua değil, Kur'an sureleriyle yapılan bir rukye pratiğidir.
Kaç Defa Okunur?
Sahih rivayetlerde şifa duasının belirli bir sayıda okunması gerektiğine dair bir bilgi yer almaz. Buhârî ve Müslim'deki rivayetlerde Hz. Peygamber'in bu duayı hasta ziyaretlerinde okuduğu aktarılır; ancak sayıya ilişkin herhangi bir belirleme yapılmaz.
Halk arasında "7 defa", "3 defa" veya "41 defa" gibi sayılar dolaşmaktadır; fakat bu sayıların sahih bir kaynağa dayandığı söylenemez. Duanın samimi bir niyet ve huşuyla okunması, belirli bir sayıya ulaşmaktan daha önce gelir.
Şifa Duası ile Tıbbi Tedavi Birlikte Yürür
İslami kaynaklarda dua, tıbbi tedavinin yerine geçen bir uygulama olarak konumlandırılmaz. Hz. Peygamber'in "Tedavi olun; Allah her hastalık için bir şifa yaratmıştır" (Ebû Dâvûd, 3855) şeklindeki rivayeti, dua ile tedavinin birbirini dışlamadığını açıkça ortaya koyar. Şifa duası manevi bir başvuru ve Allah'a yöneliştir; ancak gerekli tıbbi yardımı almayı engellemez, tam tersine onunla birlikte anlam kazanır.
