SelinKilic
Kayıtlı Kullanıcı
İstihare namazı kılmak ve akabinde istihare duasını okumak, bir konuda karar vermekte güçlük çektiğinde Allah'tan hayırlısını dilemek için sünnetle sabit bir uygulamadır. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) bu duayı bizzat öğretmiş ve sahâbîlerine Kur'an'dan bir sure öğretir gibi talim etmiştir. Dolayısıyla istihare duasının hem kaynağı hem de nasıl okunacağı hadis literatüründe açıkça yer almaktadır.
İstihare duasını okumak için önce iki rekât namaz kılınır. Bu namaz farz veya sünnet bir namazın ardına eklenmez; bağımsız olarak niyetle kılınır. Namazın ardından Allah'a hamd ve Peygamber'e salâvat getirildikten sonra aşağıdaki dua okunur.
İstihare duası Buhârî'nin Sahîh'inde Câbir b. Abdillah (r.a.) rivayetiyle geçmektedir. Peygamberimiz (s.a.v.) bu duayı her işte sahâbîlerine öğretirdi.
Arapça:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ. اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي — أَوْ قَالَ: عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ — فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ. وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي — أَوْ قَالَ: عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ — فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ، وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ
Okunuşu:
Allāhümme innī estahīruke bi-ʿilmike, ve estaqdiruke bi-qudretike, ve es'eluke min fadlike'l-ʿazīm. Fe-inneke taqdiru ve lā aqdiru, ve taʿlemu ve lā aʿlemu, ve ente ʿallāmü'l-ğuyūb. Allāhümme in künte taʿlemu enne hāẕe'l-emre hayrun lī fī dīnī ve meʿāşī ve ʿāqibeti emrī — ev qāle: ʿācili emrī ve ācilihī — feqdürhü lī ve yessirhu lī sümme bārik lī fīh. Ve in künte taʿlemu enne hāẕe'l-emre şerrun lī fī dīnī ve meʿāşī ve ʿāqibeti emrī — ev qāle: ʿācili emrī ve ācilihī — fasrifhu ʿannī vasrifnī ʿanh, veqdür liye'l-hayra haysu kāne sümme ardınī bih.
Anlamı:
"Allah'ım! Senin ilminle senden hayırlısını istiyorum. Senin kudretinle güç istiyorum. Büyük lütfundan diliyorum. Şüphesiz sen güç yetirir, ben yetiremem; sen bilir, ben bilemem; sen gaybları hakkıyla bilensin. Allah'ım! Bu işin benim için dinim, geçimim ve işimin sonu — ya da buyurdu ki: bu işimin dünyası ve ahireti — bakımından hayırlı olduğunu biliyorsan onu bana nasip et, kolaylaştır, ardından içinde benim için bereket ver. Eğer bu işin benim için dinim, geçimim ve işimin sonu bakımından şer olduğunu biliyorsan onu benden uzaklaştır, beni de ondan uzaklaştır; hayırlı olanı nerede ise onu bana takdir et, sonra beni onunla razı kıl."
Kaynağı: Buhârî, Daavât, 48; ayrıca Tirmizî, Nesâî ve Ebû Dâvûd'da da rivayet edilmiştir.
Hadiste geçen "hāẕe'l-emr" yani "bu iş" ifadesi, duayı okuyanın kalbinde veya zihninde tuttuğu o belirli meseleye işaret eder. Bir kısım âlim, duayı okurken bu ifade yerine o işin adını zikretmenin uygun olacağını söylemiştir; örneğin "bu iş" yerine "şu şehre taşınmak" ya da "bu evliliği kabul etmek" gibi. Ancak hadiste böyle bir açıklama bulunmadığından, sadece o işi kalbinde tutarak duayı olduğu gibi okusan da yeterlidir. Hanefî ve Şâfiî fakihlerinin büyük çoğunluğu bu görüştedir.
Uygulamanın sırası şu şekildedir: Abdest alırsın, iki rekât namaz kılarsın ve bu namazın istihare niyetiyle kılındığını
İstihare duasını okumak için önce iki rekât namaz kılınır. Bu namaz farz veya sünnet bir namazın ardına eklenmez; bağımsız olarak niyetle kılınır. Namazın ardından Allah'a hamd ve Peygamber'e salâvat getirildikten sonra aşağıdaki dua okunur.
İstihare Duasının Arapçası, Okunuşu ve Anlamı
İstihare duası Buhârî'nin Sahîh'inde Câbir b. Abdillah (r.a.) rivayetiyle geçmektedir. Peygamberimiz (s.a.v.) bu duayı her işte sahâbîlerine öğretirdi.
Arapça:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ. اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي — أَوْ قَالَ: عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ — فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ. وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي — أَوْ قَالَ: عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ — فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ، وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ
Okunuşu:
Allāhümme innī estahīruke bi-ʿilmike, ve estaqdiruke bi-qudretike, ve es'eluke min fadlike'l-ʿazīm. Fe-inneke taqdiru ve lā aqdiru, ve taʿlemu ve lā aʿlemu, ve ente ʿallāmü'l-ğuyūb. Allāhümme in künte taʿlemu enne hāẕe'l-emre hayrun lī fī dīnī ve meʿāşī ve ʿāqibeti emrī — ev qāle: ʿācili emrī ve ācilihī — feqdürhü lī ve yessirhu lī sümme bārik lī fīh. Ve in künte taʿlemu enne hāẕe'l-emre şerrun lī fī dīnī ve meʿāşī ve ʿāqibeti emrī — ev qāle: ʿācili emrī ve ācilihī — fasrifhu ʿannī vasrifnī ʿanh, veqdür liye'l-hayra haysu kāne sümme ardınī bih.
Anlamı:
"Allah'ım! Senin ilminle senden hayırlısını istiyorum. Senin kudretinle güç istiyorum. Büyük lütfundan diliyorum. Şüphesiz sen güç yetirir, ben yetiremem; sen bilir, ben bilemem; sen gaybları hakkıyla bilensin. Allah'ım! Bu işin benim için dinim, geçimim ve işimin sonu — ya da buyurdu ki: bu işimin dünyası ve ahireti — bakımından hayırlı olduğunu biliyorsan onu bana nasip et, kolaylaştır, ardından içinde benim için bereket ver. Eğer bu işin benim için dinim, geçimim ve işimin sonu bakımından şer olduğunu biliyorsan onu benden uzaklaştır, beni de ondan uzaklaştır; hayırlı olanı nerede ise onu bana takdir et, sonra beni onunla razı kıl."
Kaynağı: Buhârî, Daavât, 48; ayrıca Tirmizî, Nesâî ve Ebû Dâvûd'da da rivayet edilmiştir.
Dua Okunurken "Bu İş" Yerine Ne Söylenir?
Hadiste geçen "hāẕe'l-emr" yani "bu iş" ifadesi, duayı okuyanın kalbinde veya zihninde tuttuğu o belirli meseleye işaret eder. Bir kısım âlim, duayı okurken bu ifade yerine o işin adını zikretmenin uygun olacağını söylemiştir; örneğin "bu iş" yerine "şu şehre taşınmak" ya da "bu evliliği kabul etmek" gibi. Ancak hadiste böyle bir açıklama bulunmadığından, sadece o işi kalbinde tutarak duayı olduğu gibi okusan da yeterlidir. Hanefî ve Şâfiî fakihlerinin büyük çoğunluğu bu görüştedir.
İstihare Namazı ve Duası Nasıl Uygulanır?
Uygulamanın sırası şu şekildedir: Abdest alırsın, iki rekât namaz kılarsın ve bu namazın istihare niyetiyle kılındığını
