DenizAksoy
Kayıtlı Kullanıcı
Şifa için okunabilecek dualar hem Kur'an'da hem de güvenilir hadis kaynaklarında açıkça yer almaktadır. Bu konuda en çok başvurulan dua, Hz. Peygamber'in (s.a.v.) hastalara okuduğu rivayet edilen şifa duasıdır; buna ek olarak Fatiha Suresi, Felak ve Nas Sureleri ile bazı ayetler de şifa niyetiyle okunabilen kaynaklı metinler arasındadır. Kur'an ve Sünnet'te bu konuda yeterince belgelenmiş bir zemin bulunmaktadır.
Şifa duası denildiğinde İslam geleneğinde önce akla gelen, Buharî ve Müslim başta olmak üzere güvenilir hadis kaynaklarında rivayet edilen şu duadır:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَأْسَ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allāhümme Rabbe'n-nāsi ezhibe'l-be'se, işfi ente'ş-Şāfī, lā şifāe illā şifāuk, şifāen lā yüğādiru sekamā.
Anlamı:
"Allah'ım, insanların Rabbi! Bu hastalığı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur; hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver."
Kaynağı:
Buhârî, Tıb, 38; Müslim, Selâm, 46.
Bu dua, Hz. Peygamber'in hasta ziyaretlerinde okuduğu ve Aişe (r.a.) ile Abdullah b. Abbas (r.a.) gibi sahabelerden nakledilen rivayetlere dayanmaktadır. Belirli bir tekrar sayısı hadislerde geçmemektedir; bu nedenle "kaç defa okunmalı?" sorusuna kaynaklara dayalı belirlenmiş bir sayı vermek mümkün değildir.
Kur'an, Yunus Suresi 57. ayette şöyle buyurur: "Ey insanlar! Size Rabbinizden bir öğüt, göğüslerdeki hastalıklara şifa, müminler için bir yol gösterici ve rahmet geldi." Bu ayet Kur'an'ın genel anlamda manevi bir şifa kaynağı olduğunu bildirmektedir; ancak bu ayet tek başına bir dua metni değildir, konuyla ilgili bir Kur'an beyanıdır.
Fatiha Suresi, hadis geleneğinde "ümmü'l-Kur'an" ve şifa amacıyla okunabileceğine dair rivayetlerin bulunduğu bir suredir. Buhârî'de yer alan bir rivayette, Fatiha'nın bir zehirli hayvan ısırmasına karşı rukye olarak okunduğu aktarılmaktadır (Buhârî, Tıb, 33). Bu rivayet Fatiha'nın şifa niyetiyle okunabileceğine dair İslam geleneğinde sağlam bir dayanak oluşturmaktadır.
Hz. Peygamber'in hastalık ve kötülükten korunma amacıyla Felak ve Nas surelerini okuduğuna dair rivayetler Buhârî ve Müslim'de mevcuttur. Aişe (r.a.) şöyle aktarır: "Peygamber (s.a.v.) hastalandığında Muavvizeteyn'i (Felak ve Nas surelerini) okur, avuçlarına üfler ve vücudunu meshederdi." (Buhârî, Fezâilü'l-Kur'an, 14; Müslim, Selâm, 50.)
Bu iki sure hem hastalık hem de genel koruma amacıyla okunabilir; ancak bunları yalnızca belirli hastalıklara özgü bir formül olarak sunmak doğru olmaz. Rivayetler genel bir manevi sığınma ve koruma bağlamında değerlendirilmelidir.
Bakara Suresi'nin 255. ayeti olan Ayete'l-Kürsî, hadis kaynaklarında büyük bir fazilet taşıdığı belirtilen bir ayettir. Kur'an'ın en büyük ayeti olarak nitelendirilen bu ayet, koruma ve manevi güç amacıyla okunmasına dair rivayetlere sahiptir. Şifa niyetiyle okunmasına ilişkin doğrudan ve özel bir rivayet olmamakla birlikte, genel manevi destek ve Allah'a sığınma amacıyla okunabileceği İslam âlimlerinin büyük çoğunluğunca kabul görmektedir.
Hadis rivayetleri incelendiğinde her iki kullanımın da mevcut olduğu görülmektedir. Hz. Peygamber'in hasta ziyaretlerinde bu duayı hastanın üzerine okuduğuna dair rivayetler bulunmaktadır; buna ek olarak kişinin kendi hastalığı için de bu duayı okuyabileceği genel kabul görmektedir. İslam geleneğinde "rukye" denilen bu uygulama, dua ve Kur'an ayetlerinin hasta üzerine okunmasını kapsamaktadır. Kişi bu duayı hem kendisi için hem de hasta bir yakını için okuyabilir.
Tıbbi tedavinin şifa duasının yerini tutmadığını ya da şifa duasının tıbbi tedavinin yerini tutmadığını açıkça belirtmek gerekir. İslam'ın genel çerçevesinde tedavi olmak da bir sorumluluk olarak değerlendirilmekte; dua ise bu sürecin manevi boyutunu oluşturmaktadır.
Güvenilir hadis kaynaklarında şifa duası için belirlenmiş bir tekrar sayısı bulunmamaktadır. Hadis metinlerinde sayıya dair bir kayıt yer
Şifa duası denildiğinde İslam geleneğinde önce akla gelen, Buharî ve Müslim başta olmak üzere güvenilir hadis kaynaklarında rivayet edilen şu duadır:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَأْسَ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allāhümme Rabbe'n-nāsi ezhibe'l-be'se, işfi ente'ş-Şāfī, lā şifāe illā şifāuk, şifāen lā yüğādiru sekamā.
Anlamı:
"Allah'ım, insanların Rabbi! Bu hastalığı gider. Şifa ver; şifa veren yalnızca Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur; hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver."
Kaynağı:
Buhârî, Tıb, 38; Müslim, Selâm, 46.
Bu dua, Hz. Peygamber'in hasta ziyaretlerinde okuduğu ve Aişe (r.a.) ile Abdullah b. Abbas (r.a.) gibi sahabelerden nakledilen rivayetlere dayanmaktadır. Belirli bir tekrar sayısı hadislerde geçmemektedir; bu nedenle "kaç defa okunmalı?" sorusuna kaynaklara dayalı belirlenmiş bir sayı vermek mümkün değildir.
Kur'an'da Şifayla İlgili Ayetler ve Fatiha Suresi
Kur'an, Yunus Suresi 57. ayette şöyle buyurur: "Ey insanlar! Size Rabbinizden bir öğüt, göğüslerdeki hastalıklara şifa, müminler için bir yol gösterici ve rahmet geldi." Bu ayet Kur'an'ın genel anlamda manevi bir şifa kaynağı olduğunu bildirmektedir; ancak bu ayet tek başına bir dua metni değildir, konuyla ilgili bir Kur'an beyanıdır.
Fatiha Suresi, hadis geleneğinde "ümmü'l-Kur'an" ve şifa amacıyla okunabileceğine dair rivayetlerin bulunduğu bir suredir. Buhârî'de yer alan bir rivayette, Fatiha'nın bir zehirli hayvan ısırmasına karşı rukye olarak okunduğu aktarılmaktadır (Buhârî, Tıb, 33). Bu rivayet Fatiha'nın şifa niyetiyle okunabileceğine dair İslam geleneğinde sağlam bir dayanak oluşturmaktadır.
Felak ve Nas Sureleri: Rukye Geleneğindeki Yeri
Hz. Peygamber'in hastalık ve kötülükten korunma amacıyla Felak ve Nas surelerini okuduğuna dair rivayetler Buhârî ve Müslim'de mevcuttur. Aişe (r.a.) şöyle aktarır: "Peygamber (s.a.v.) hastalandığında Muavvizeteyn'i (Felak ve Nas surelerini) okur, avuçlarına üfler ve vücudunu meshederdi." (Buhârî, Fezâilü'l-Kur'an, 14; Müslim, Selâm, 50.)
Bu iki sure hem hastalık hem de genel koruma amacıyla okunabilir; ancak bunları yalnızca belirli hastalıklara özgü bir formül olarak sunmak doğru olmaz. Rivayetler genel bir manevi sığınma ve koruma bağlamında değerlendirilmelidir.
Ayete'l-Kürsi ve Şifa Niyetiyle Okunması
Bakara Suresi'nin 255. ayeti olan Ayete'l-Kürsî, hadis kaynaklarında büyük bir fazilet taşıdığı belirtilen bir ayettir. Kur'an'ın en büyük ayeti olarak nitelendirilen bu ayet, koruma ve manevi güç amacıyla okunmasına dair rivayetlere sahiptir. Şifa niyetiyle okunmasına ilişkin doğrudan ve özel bir rivayet olmamakla birlikte, genel manevi destek ve Allah'a sığınma amacıyla okunabileceği İslam âlimlerinin büyük çoğunluğunca kabul görmektedir.
Şifa Duasını Hasta İçin mi, Kendisi İçin mi Okumak Gerekir?
Hadis rivayetleri incelendiğinde her iki kullanımın da mevcut olduğu görülmektedir. Hz. Peygamber'in hasta ziyaretlerinde bu duayı hastanın üzerine okuduğuna dair rivayetler bulunmaktadır; buna ek olarak kişinin kendi hastalığı için de bu duayı okuyabileceği genel kabul görmektedir. İslam geleneğinde "rukye" denilen bu uygulama, dua ve Kur'an ayetlerinin hasta üzerine okunmasını kapsamaktadır. Kişi bu duayı hem kendisi için hem de hasta bir yakını için okuyabilir.
Tıbbi tedavinin şifa duasının yerini tutmadığını ya da şifa duasının tıbbi tedavinin yerini tutmadığını açıkça belirtmek gerekir. İslam'ın genel çerçevesinde tedavi olmak da bir sorumluluk olarak değerlendirilmekte; dua ise bu sürecin manevi boyutunu oluşturmaktadır.
Sıkça Sorulan Sorular
Şifa duası kaç defa okunmalıdır?
Güvenilir hadis kaynaklarında şifa duası için belirlenmiş bir tekrar sayısı bulunmamaktadır. Hadis metinlerinde sayıya dair bir kayıt yer
